• Assist - nummer 25

    De Assist is het clubblad van DSS en verschijnt als magazine gratis voor alle DSS leden. Het clubblad wordt bij iedereen thuis bezorgd. Heb je deze gemist dan kan je op deze pagina de Assist nog eens rustig nalezen. De redactie is in handen van Anton Jansen, Edwin van Dijk, Ellen Meijer, Erik Jan Vermeulen, Mario de Vries, Ron van der Wel en Roos van der Sluis. Tips en/of suggesties voor de Assist? Stuur een e-mail naar redactieassist@gmail.com.   

  • Opstelling

    In Assist nummer 25 komen de volgende onderwerpen aan bod:

    Jeugdevenement
    Frisfeest
    Oktoberfest
    Reünie 100 jaar
    20 jaar Voetballende Vaders
    Scheids!?!
    Aftrap in nieuwe shirts
    1e column van Mario
    In de wissel
    Uit de oude doos
    De vrijwilliger
    De trainert(s)

  • Op zaterdag 5 oktober scheen de zon uitbundig boven de velden van het 100-jarige DSS. In alle vroegte meldden zich tientallen kinderen om mee te doen aan de voetbalclinic onder leiding van Hans de Winter en Marelle Worm.

    Er was een aantal talentvolle voetballers en voetbalsters opgetrommeld van de selecties en jeugd om de enthousiaste kinderen te begeleiden bij de diverse onderdelen. Zo konden ze o.a. voetbaldarts spelen, levend tafelvoetbal doen, strijden in onderlinge mini-partijtjes en als kers op de taart ... 

    lees meer over het jeugdevenement

  • Frisfeest

    Vrijdag 4 oktober waren het de jeugdspelers van 11 t/m 15 jaar, die de feesttent met een knalfuif inluidden. Zo werd de eerste dag van het feestweekend geweldig afsloten. De feesttent was met ruim 200 feestvierende jeugdleden(!) gevuld. Met behulp van DJ Britt werd de avond vanaf acht uur een succes; er werd gedanst, gesprongen en gezamenlijk het clublied gezongen! Schrik niet als dit lied na een overwinning op zaterdag of zondag op het veld wordt uitgevoerd! Het was een topavond, waar de toon voor de rest van het weekend werd gezet! De feeststemming zit er al van jongs af aan in bij DSS. Bedankt voor jullie komst en enthousiasme. Wij hebben genoten en hopen dat jullie dat ook hebben gedaan!

    Max Henneman

  • Reünie

    Op zaterdagmiddag werd het DSS jubileumfeest gestart met een reünie, een bijeenkomst voor oud leden. Al om half twee arriveerden de eersten om elkaar te ontmoeten en herinneringen op te halen. De lijst met namen op onze site was indrukwekkend. Zouden die allemaal komen?

    Coryfeeën van weleer stapten de feesttent binnen samen met oud-leden die jarenlang redelijk “anoniem” in een van de vele lagere teams, zoals DSS14!, hadden gespeeld. Je werd bij binnenkomst direct herkend of er moest er twee, drie keer gekeken worden om dan toch te zeggen “Sorry, maar ik weet het zo snel niet ….”; “Oh, jij!?”. De een nog goed ter been, in goede gezondheid, de ander die loopt te tobben. Maar ze waren er.

    Het werd druk en gezellig in de feesttent. DSS-ers in verschillende leeftijdsgroepen, van 35 tot 90 jaar stonden gezellig bij elkaar. Leden kwamen soms speciaal uit Brabant of de kop van Noord- Holland naar het Pim Mulier. Er werd veel gelachen en er waren kostelijke anekdotes.

    Twee (oud) leden kwamen met hetzelfde verhaal over Jos Tromp; hoewel ze 10 jaar in leeftijd schelen. Ze hadden beiden Jos als leider gehad in de jeugd en er moest uit bij Halfweg of NAS (nu gefuseerd als Zwanenburg) worden gespeeld. Er werd verzameld bij de Amsterdamse Poort, waar de spelers op de fiets naar toe kwamen.

    En hoe kom je dan bij de tegenstander? Fietsen zou kunnen, maar Jos bedacht wat anders: hij reed met zijn oude Eend een paar keer op en neer om alle spelers naar de wedstrijd te brengen! Autogordels waren toen nog niet nodig.

    “Ook bij DSS gespeeld?”, twee (oud) leden die elkaar van de middelbare school kennen, de een als leraar Natuurkunde, Adrie Schaper, en de ander als leerling. Adrie blijkt op zijn 16de DSS verlaten te hebben, om zich, verdienstelijk, toe te leggen op atletiek.

    Oud DSS-er Frans Andringa had speciale glazen meegenomen die bij het 45-jarig jubileum in 1964 waren uitgedeeld. Hij had er nog een paar over en wilde deze aan een aantal oudleden en vrienden uitdelen. Hij kwam ook al niet onopgemerkt binnen, omdat hij bij de ingang met luide stem het clublied van DSS “Rood Groene kleuren …” zong.

    De reünisten verlieten rond half vijf de feesttent en waren een mooie herinnering en een jubileumboek rijker.

    Edwin van Dijk & Eric-Jan Vermeulen

  • Oktoberfest

    Zaterdag 5 oktober was het zo ver: DSS was bijna 100 jaar en de dag waarop we dat grootst gingen vieren was aangebroken. De feestcommissie was al de hele week druk met het voorbereiden van en het toeleven naar het weekend.

    Bloed, zweet, tranen en een heleboel slapeloze nachten heeft het gekost, maar dat was het allemaal zeker waard!! De tent zag er geweldig uit door de roodgroen gekleurde doeken en de techniek gooide daar, met hun lichten, nog een schepje bovenop. Voordat het feest begon waren het podium, de bars en de biertafels geplaatst. We waren er klaar voor en het feest kon losbarsten! De biertafels waren een zeer groot succes en daarnaast maakten de biertorens, de bierpullen en de afzetpaaltjes met een fluweel koord het plaatje echt af. De laatste ronde werd er niet eens meer aan de tafel gezeten, maar stond iedereen erbovenop.

    Voor de tent was een sfeervol pleintje gecreëerd met statafeltonnen, strobalen, wat decoratie en twee megagrote Oktorberfest opblaaspoppen. Daar werden, door een groot deel van de bezoekers, tot in de late uurtjes gesprekken gevoerd onder het genot van een biertje en wat lekkers uit de foodtruck. De Also Also band, Trio Vierstemmig en DJ Bart hebben ons met hun geweldige klanken en deuntjes een top feest bezorgd. De voetjes gingen tot het allerlaatste moment van de vloer, de sfeer was geweldig. Het bier vloeide rijkelijk (soms zelfs door de lucht), iedereen zag er fantastisch uit en ik denk dat ik voor iedereen spreek als ik zeg dat het supergezellig was. Na afloop van het feest hebben wij als feestcommissie alleen maar positieve verhalen gehoord en complimenten gekregen voor wat we met z’n allen hebben neergezet. Het was een feest om nooit te vergeten, op naar de volgende 100!

    Roos van der Sluis

  • Scheids...!?!

    Nederland telt 17 miljoen coaches, en ook bij DSS lopen flink wat kenners rond onder spelers, vrijwilligers en toeschouwers. Maar uiteindelijk is er één die beslist op het veld: de man of vrouw met het fluitje. Welke regels zijn nieuw dit seizoen?

    Als je niet gehinderd door veel kennis van voetbal langs de lijn staat, valt op hoe gedreven sommige mensen een wedstrijd volgen. En vlak de spelers niet uit, ook bij hen kan de wil om te winnen bijzondere vormen aannemen. Neemt de scheidsrechter een volgens hen verkeerde beslissing, dan blijft het (meestal) bij verbijten. De handen gaan wanhopig de lucht in en er klinkt een verontwaardigd: ‘Scheids!!’

    Vincent de Roos (20) voetbalt zelf al jaren niet meer. Zijn ambitie is een kneitergoede scheidsrechter te zijn, hopelijk ooit op profniveau.

    Op zondagen fluit hij bij DSS, op zaterdagen leidt hij voor de KNVB wedstrijden van de hoogste heren- en damesteams door heel Noord-Holland. Om te kunnen promoveren als scheidsrechter legt hij bij de start van elk seizoen een spelregeltoets af en krijgt hij geregeld praktijkbeoordelingen. Vincent: “De weg naar een profcarrière is lang. Van elke groep met veertig scheidsrechters gaan er jaarlijks vijf door. Dit seizoen hoop ik daar weer bij te zitten.” Met al zijn kennis en ervaring is Vincent de aangewezen persoon om onze blik te richten op de regels van het spel.

    Over welke regels ontstaat vaak discussie?

    Vincent: “Over hands en buitenspel. Als ik zelf te ver weg sta, ga ik af op de grensrechter, in de veronderstelling dat die onpartijdig is. In beide helften probeer ik zelf een paar keer bij een vrije trap op de lijn te staan, zodat ik kan inschatten of de grens correct vlagt.”

    Welke regels zijn nieuw dit seizoen?

    “Drie veranderingen springen eruit. Zo telt bij hands een doelpunt niet, ook al komt de bal onbedoeld op een arm of wordt iemand aangeschoten. Nieuw is ook dat je na een doeltrap direct mag passen. Voor - heen moest de bal eerst uit het 16-meter gebied zijn. Laatst floot ik een wedstrijd in Haarlem waarbij een aanvaller na een doeltrap de bal voor de voeten kreeg en scoorde. De tegenpartij kwam verhaal ha - len: mag dat wel? Ja, dus. Verder moeten wissels nu via de kortste lijn het veld uit om tijdrekken te voorkomen.”

    Hoe ga je om met protesterende spelers en toeschouwers?

    “Soms lopen de gemoederen hoog op en naarmate er meer van een wedstrijd afhangt, wordt dat sterker. Op weerstand moet je je mentaal voorbereiden. Toen ik in het begin op een groot veld floot, vond ik dat lastig. Ik heb geleerd me af te sluiten voor roepende supporters en met de spelers spreek ik af wie naar me toe mag komen voor uitleg. Dat overleg houd ik trouwens zo kort mogelijk, want een eenmaal genomen beslissing staat vast.”

    Wat als die niet blijkt te kloppen?

    “Dan staat ie toch. Als je op een beslissing terugkomt, creëer je ruimte voor discussie en dat werkt tegen je. Wat niet wil zeggen dat ik nooit een fout maak – we zijn allemaal mensen. Heb ik een slecht gevoel over een beslissing, dan ga ik na de wedstrijd naar een speler toe om te vertellen dat ik het anders had kunnen doen. De frustratie na een verkeerde beslissing is begrijpelijk. Het gaat erom dat je die toch kunt accepteren, als we voetbal leuk willen houden.

    Jong geleerd…

    Op zaterdag fluit een team van der - tien- of veertienjarigen wedstrijden van J/MO8- en J/MO9-teams. Zo leren spelers hoe het is om een wedstrijd te leiden en kweekt de club scheidsrech - terstalent. Er is bewust gekozen voor deze leeftijdscategorie, vertelt Vincent, omdat kinderen dan nog op school zitten en tijd hebben voor voetbal. “Bovendien begint rond dertien, veertien jaar het gemekker naar de scheidsrechter. Door zelf te fluiten, ervaren spelers hoe dat overkomt.” De veranderingen in de regels kun je nalezen op knvb.nl: ‘Spelregeldocumenten’.

  • 20 jaar Voetballende Vaders

    In dit jubileumjaar van DSS is er nog een tweede jubileum te vieren, namelijk dat van de voetballende vaders. Die bestaan sinds 9-9-’99 en dat is dit jaar dus 20 jaar. Die 9-9-’99 zal niet heel nauwkeurig zijn, maar toch. Aan het begin van het seizoen 1999-2000 zijn de voetballende vaders begonnen.

    Een eerste training op het toenmalig kunstgrasveld en denk daarbij nou niet aan het kunstgras dat je tegenwoordig op onze velden ziet liggen. Nee, dit kunstgras was een dun groen tapijt op een betonnen ondergrond. Een bijeenkomst van de voetballende vaders zonder voetbal (of een andere sport) is haast ondenkbaar. Dus ook de reünie begint met een reünietraining. Niet alleen onze treenert van toen, André Metselaar, is aanwezig, maar ook een aantal vaders die reeds lang geleden de voetbalschoenen aan de wilgen hebben gehangen. André begon zijn trainingen altijd met 2 rondjes om het halve veld en enkele oefeningen voordat er een partij gespeeld kon worden. Oefeningen zoals over 5 meter passen, kaatsen, doordraaien met 3 man, over koppen en soms bokkie springen. De 2 rondjes om het halve veld waren gelopen, maar er bleek geen ruimte om de bekende oefeningen uit te voeren. Het was nog te druk. Een groot verschil met 20 jaar geleden; het is veel drukker geworden op onze velden.

    De treenert nam zijn verlies en de oefeningen werden geskipt. Meteen maar partijtjes spelen, net zoals de trainingen tegenwoordig verlopen onder leiding van de huidige trainer Jan Kroon van Diest. Het niveau van het spel was nog verrassend hoog, aldus de treenert. Het tempo zat er nog goed in en er werden nog diverse hoogstandjes afgeleverd.

    Na de training was het zoals gebruikelijk tijd voor de derde helft. De kantine werd gedeeld met de klaverjassers van DSS en sinds een paar jaar zijn ook de dames van de DSS vrouwenselectie op de donderdagavonden nadrukkelijk aanwezig. Dat maakt deze avonden extra leuk.

    De klaverjassers zongen ons al snel toe met het overbekende ‘Lang zullen ze leven’. De vrouwenselectie deed later op de avond ook nog een duit in het zakje met een door velen mee gezongen versie van ‘De vrolijke koster’. Waarom zij dit nummer hadden uitgekozen, is mij niet duidelijk en dat ligt waarschijnlijk geheel aan mij. Ik kon alleen bedenken dat twee vaders genaamd Koster rondlopen bij de voetballende vaders, maar of dat nu de reden is …

    De uitstapjes naar Groningen, Texel, Dortmund, Gent, Londen en Barcelona kwamen uitgebreid in beeld. Ook de sportieve hoogtepunten in Weerselo, het steppen, zaalvoetbaltoernooien, tafeltennis, darten en solex rijden kwamen tot ieders plezier weer voorbij. Frank Tan, onze archivaris van het beeldmateriaal, heeft zijn hele archief doorgespit. Het resultaat was een overweldigende hoeveelheid foto’s die gepresenteerd worden in een continue slide-show. De vaders die zich veelvuldig op de foto’s terugzagen zijn nu 50+ of 60+ en dan die foto’s van 10 tot 20 jaar geleden: dat is best schrikken. Zagen we er toen zo uit? Strakker in het vel, vele kilo’s lichter, meer haar, maar … Wat een broekies waren we.

    Eric-Jan Vermeulen

rfwbs-sliderfwbs-slide